French English NederlandsItalian
meer informatie op onze Engelse afdeling
Homofilie normaal

Deel 5: Samenvatting

Uit: Homofilie normaal

Een veelzijdig onderzoek. naar erkenning van homofilie

door Ton G.M. Smits, 2007

34. Aanvaarding volledig én kritisch.

Kerken zijn sociologisch gezien, net als ieder ander maatschappelijk verschijnsel, een historisch gegroeid product, dat zijn tegenwoordige vorm heeft gekregen, doordat er in de loop der jaren heel veel is aangegroeid, veel is afgegaan en veel is gewijzigd. In de loop der eeuwen hebben aldus regelmatig vele aanpassingen plaats gevonden, die gezien de maatschappelijke situatie noodzakelijk werden geacht.

Dikwijls had dat te maken met heel menselijke verschijnselen als macht en politieke invloed.

Maar ook de invloed van veranderde wetenschappelijke inzichten mag men daarbij niet onderschatten. En tenslotte hebben ook ontwikkelingen in het gelovig denken voor de nodige veranderingen gezorgd. Het is derhalve geen vreemde gedachte dergelijke wijzigingen ook voor onze tijd te verwachten.

Dit boek gaat over de menselijke seksualiteit en specifiek over homofilie. Ik heb onderzocht en beschreven hoe in de loop der tijd vele inzichten op dit terrein grondig werden gewijzigd. Nu gaat het om de vraag: " Moeten dergelijke wijzigingen in deze tijd ook tot wijzigingen in ons denken en oordelen leiden? En wat betekent dat t.a.v. de aanvaarding van homofilie?

Duidelijk is dat het leerambt van de kerken daar dikwijls problemen mee heeft en dat er binnen kerken verschillen van opvatting bestaan, die met veel moeite binnenskamers worden gehouden om althans naar buiten de indruk van eenheid van opvatting in stand te houden.

De Anglicaanse Kerk en de Oud-Katholieke Kerk blijken hierbij een soort voortrekkersrol te vervullen. Ondanks de problemen, die ook daar erg groot zijn, durft men toch naar buiten te erkennen dat er intern grote verschillen van opvatting bestaan. Men hecht daar kennelijk veel belang aan onderling overleg. En hun intern beraad vindt plaats in alle openheid.

Uiteraard kunnen kerken er niet onderuit het probleem te benoemen. Dat is echter heel wat anders dan er een oplossing voor te zoeken. Voortdurend wordt gezocht naar een oplossing die voor de kerken zelf weinig pijn doet, want de leer moet immers overeind blijven. Maar een echte oplossing voor de problemen van homofiele mensen blijft toch meestal achterwege.

Aan de ene kant zien wij een poging begrip op te brengen voor de gevoelens van homofielen door op te roepen tot een pastoraal beleid en te waarschuwen voor discriminatie. Aan de andere kant is het blijkbaar heel moeilijk oude opvattingen, die soms al eeuwen worden verkondigd, los te laten of te veranderen. Zelfs wetenschappelijke kennis die duidelijk het ongelijk van die opvattingen aantoont, kan maar moeizaam wijzigingen in die houding aanbrengen.

Het is ook duidelijk dat dit probleem samenhangt met theologische en bestuurlijke, kerkelijke vraagstukken, die zo op het eerste gezicht niets met het onderwerp te maken hebben.

Zo is in de Kerk van Rome de opvatting over de onfeilbaarheid van het leerambt en met name van de paus zelf een enorme hinderpaal. Men meent het zich niet te kunnen veroorloven opvattingen te wijzigen, omdat het "toegeven van fouten" in strijd zou zijn met die leer van de onfeilbaarheid. De vraag of die opvatting over het dogma van de onfeilbaarheid op een foutieve uitleg berust, zoals o.a. dr.Anton Houtepen in zijn proefschrift over dit onderwerp "Onfeilbaarheid en hermeneutiek" (67) heeft aangetoond, komt daarbij helaas niet ter sprake.(1)

Dat opvattingen soms het noodzakelijke en onontkoombare gevolg zijn van ontbrekende kennis in het verleden, hetgeen dus ook als een geldig excuus daarvoor mag gelden, blijkt daar heel weinig invloed op te hebben. In plaats van de leer opnieuw op haar juiste betekenis te toetsen, kiest men dikwijls voor wat ik wel genoemd heb een of andere "vluchtweg".

Kerken geven tegenwoordig volmondig toe dat het om een niet-gering aantal mensen, zowel mannen als vrouwen gaat. Duidelijker zou zijn over miljoenen mensen te spreken.

Men geeft toe dat men het deze mensen niet echt kan verwijten omdat het geen eigen keuze is. Bovendien erkent men dat het altijd en in alle culturen heeft bestaan.

Toch is deze kennis geen reden tot volledige erkenning over te gaan. Ondanks het niet kunnen verklaren, het veelvuldig voorkomen en het wezenlijke van het verschijnsel homoseksualiteit wordt toch geconstateerd: dat homoseksuele handelingen intrinsiek ( d.i. wezenlijk, en niet bij toeval) ongeordend zijn, omdat zij in strijd zijn met de natuurwet en dat de Overlevering dat ook steeds heeft verklaard. Ik hoop te hebben aangetoond dat deze opvattingen over de natuurwet en het bestaan van een onveranderlijke Traditie en Overlevering niet kloppen met de geschiedenis en onze tegenwoordige wetenschappelijke kennis.

DAAROM HEBBEN KERKEN ONGELIJK!!
Om al die argumenten:
uit de H.Schrift
uit de geschiedenis
uit de biologie
uit de psychologie
uit de filosofie
uit de seksuologie
uit de ethiek.
OMWILLE VAN HET GELUK VAN MENSEN.

Conclusie.

Maatschappij en kerken kunnen homofilie (de aanleg) en homoseksualiteit (het gedrag) op goede gronden volledig aanvaarden en erkennen

En nog liever: Als we meer nadruk zouden leggen op de relatie en minder op de voortplanting dan zouden we het onderscheid tussen homo- en heteroseksualiteit gewoon kunnen weglaten. Het gaat dan alleen over seksualiteit.

Aanvaarding wil evenwel tevens zeggen: kritisch aanvaarden, want als we zulke belangrijke zaken niet van gegronde kritiek durven voorzien, dan is dat opnieuw een teken dat we het onderwerp niet echt serieus nemen. En ook dat is onjuist.

Ethisch gezien zal die kritiek moeten berusten op de grondpijlers van een gelukbrengende seksualiteitsbeleving: trouw en respect voor de lichamelijke en geestelijke integriteit van iedere mens, binnen een goede relatie, en eerbied en zorg voor elke vorm van menselijk leven, bestaand en toekomstig.

Seksuele ethiek dient uit te gaan van de opdracht aan de mens:

rentmeesterschap te tonen over al het bestaande.

En voor kerken:
De Boodschap van het Evangelie wordt niet gedomineerd door de
seksualiteit, maar door de liefde.
De goede opvatting van seksualiteit wordt met name daardoor
gekenmerkt:
trouw aan de ander
gericht zijn op de ander.
en zonodig durven afzien van eigen belang.
En dat geldt voor iedereen: heteroseksueel of homoseksueel.

 

note

(1) Hermeneutiek is het achterhalen van de betekenis van woorden en teksten.

AMRUTHA, roman in het Engels
door John Wijngaards
Hoe komen wij de verouderde sexuele moraal te boven?
Het christelijk genieten van seks Veelgestelde vragen
Fantasieën Naaktheid Voorbehoedsmiddelen Schuld Homoseksualiteit Masturbatie
Nieuw focus in de Katholieke seksuele moraal/ academische bronnen


Homofilie Normaal door Ton G. M. Smits

Voorwoord

Geschiedenis

Onderzoek

Conclusies

Samenvatting

Literatuur

Genderwoorden

Teksten